Depolama Sahalarının Zemin Emniyeti
Depolama gövdeleri genellikle “sun’î tepeler” şeklinde oluşturulur. Bunların vaziyet planları, yerel saha koşullarına göre değişebilir. Önemli olan, zemin emniyeti ve yamaç duraylılığıdır. Depolama gövdesinin azamî yamaç eğimi, depolanan malzemelere ve doğal zemin koşullarına göre değişir.
Yamaç eğiminin optimizasyonunda, iki önemli faktör dikkate alınmalıdır. Yamaç ne kadar dik ise, depolama sahasının hacmi de o kadar büyük ve ömrü uzun olur. Ancak, yamaç eğimi arttıkça, şev duraylılığı azalır ve kayma ile heyelân tehlikesi artar. Türkiye gibi deprem tehlikesi yaşayan bir ülkede, düzenli depolama sahalarının zemin emniyeti özellikle önem taşımaktadır.
Düz zeminde depolama yapılmadığı takdirde, zeminin yamaç eğimi için de aynı ilkeler geçerlidir. Ayrıca, şev açısı 20° – 25°’ye (1:2.5 – 1:2) ulaşırsa, geçirimsiz zemin tabakasının gerekli şekilde hazırlanması ve yoğunlaştırılması mümkün olmayabilir. Bundan dolayı, çukur veya dere doldurma ya da yamaçta depolama yapılması durumlarında, genellikle zemin eğiminin 18° – 18.5°’den (yaklaşık 1:3) yüksek olmamasına dikkat edilir.
